Hepimiz gökyüzüne başımızı çevirdiğimizde sonsuz maviliğin içinde kayboluruz. Geceleriyse sonsuzluğun içinde birer kandil gibi yanıp sönen yıldızlarıyla daha da esrarengiz bir örtüyle

Teknoloji ve haberleşme asrı olan günümüz dünyasında devletler ve milletler ne kadar sınırlar çizmeye, dünyayı hücrelere bölmeye çalışsalar da bir gerçek var ki, artık teknolojik ulaşımlar sınırları yok ediyor. Bu öyle bir sınırsızlık ki, insanı bir anda, her şeyin sahibi yaptığı gibi,

Tarih yapan, ama yazmayan, kendini başkalarından öğrenen bir milletin miras yedi çocukları olarak bu ay kendimizi bir sorguya çekelim istedik. Tarihin gizemli ve tozlu raflarına dokunarak ve bize neler bıraktığına bakarak, yeni bir bilinç düzeyine ulaşmaya katkıda bulunmak…

Resmî tarih bize Osmanlı’yı “astığı astık, kestiği kestik” padişahlarla yönetilen bir monarşi olarak anlatırken, Cumhuriyeti bu yönetime son veren, “halkın kendi kendini yönettiği” bir rejim olarak sunar. Demokrasiyi içermeyen cumhuriyet rejimindeki bu eksiklikten hiç bahsedilmediği gibi, Osmanlı’nın meşrutiyet tecrübesi de göz ardı edilir.

Son yıllarda ortaya çıkan bir kavram olan “İslamofobya” kabaca “İslam korkusu” demek olsa da, arka planında pek çok politik senaryoyu ve sosyolojik gerçeği barındırıyor.

Artan terör olayları, sınır ötesi operasyon tartışmaları ve emekli askerlerin Kürt sorunuyla ilgili yaptıkları itiraflar, gözümüzü tekrar ülkemizin bu hassas coğrafyasına çevirmemize neden oldu.