Öncelikle, 13 Nisan 1909'da (Rumî 31 Mart 1325) patlak veren ve tarihçilerin çoğu tarafından genel kabul gören bu kanlı hadisenin gelişme seyrine kısaca bakmaya çalışalım.

“Bazen bir fotoğraf ciltlerle kitabın anlatamadığını anlatır. Bazen savaşlar başlatır, kimi zaman da savaşlara son verdirir.

Bir Vietnamlının başına dayanmış olan tabancanın ateşlenme ânını gösteren fotoğraf, Amerika’ya Vietnam Savaşını kaybettiren belge olmuştur.

Cumhuriyet döneminin demokrasi tarihi, henüz altmış yıllık bir ömre sahip. Türkiye, 1946'ya kadar tek parti sistemiyle ve mutlak bir istibdat rejimiyle idare edildi.

Evet, rejimin resmî adı "Cumhuriyet" olmasına rağmen, uygulanan rejimin kendisi ise, insanlık tarihinde eşine hiç rastlanılmayan bir dikta yönetimi şeklindeydi.

Mayıs ayı, takvim yapraklarında yılın 5. ayı olarak gözükmesine rağmen esasında Mayıs denilince ilkbaharın kemale erdiği, yaz aylarının sıcaklığının hafif hafif hissedilmeye başlandığı bir ay akla gelir. Ama Mayıs'ın hatırlattığı başka özellikler, hüzünler ve sevinçler de vardır. Mayıs ayı bizlere tarihin derinliklerinden uzatılan bir daldır adeta.

Tabu, fikir ve inanç sahasında ima yollu olsa bile dokunulması, hele hele dokundurulması son derece tehlikeli, hatta yasak olan şeylere denir.

Bu tanımlamaya göre, Türkiye'de tabu/tabular var demektir.

"Yoktur" diyen, öncelikle kendi kendini yalanlamış olur ki, söyledikleri ciddiye alınmaz bile...

Demek ki, var; hem de var oğlu var.