Ben bu satıları yazarken beni henüz tanımıyor olsanız da hissettiğinizi biliyorum.

Size okuduğum hikâyeleri dinlediğinize dair de bir his var içimde.

Elinize diken batsa, düşüp bir yeriniz acısa benim canımın acıyacağını ise, çok daha sonra, mesela anne olunca öğreneceksiniz.

Baba olmanın nasıl bir şey olduğu duygusuna, henüz ben bile anlamış değilim ya, siz hiç sahip olamasanız da, belki ondan daha güçlü bir duyguyla yıllar sonra donanacaksınız.

Size şu an içinde bulunduğunuz ve görüp göreceğiniz en güvenli yer olan ana rahminden daha güvenli, daha rahat bir hayat sağlayabilmek için ne yapabileceğimi düşüneceğim hep.

Ama bir taraftan da, hayatın, ana rahmindeki konforu terk etmek demek olduğunu da daima aklımda tutacağım. Düşmek, ağlamak, kaybetmek, bazen kaybolmak, bazen acı çekmek gerektiğini de bileceğim.

Her istediğinizi vermek isteyeceğim, veremeyeceğim; ama istediğiniz her şeyin sizin için hayırlı olmayabileceğini de bileceğim, bilmenizi isteyeceğim.

Büyük adımlar atmak isteyeceksiniz, ama önce emeklemeniz gerekecek.

Büyük sözler söyleyeceksiniz belki; ama önce yarım yamalak kelimeler çıkacak ağzınızdan, sonra başı sonu belirsiz cümleler. Ve belki yıllar sonra kuracaksınız hayatınız en iyi cümlelerini.

Güzel sözler yazmak için de önce kısa kısa çizgiler, anlamsız daireler çizmeyi öğrenmeniz, verilen ödevleri yapmanız gerekecek.

Bazen saklanmanız, bazen körebe olmanız gerekecek.

Sağlığınızın kıymetini hastalıklarla, elinizdekilerin değerini onları kaybederek anlayacaksınız. Hiç hastalanmayasınız diye üzerinize titresek bile, biz de bileceğiz bu gerçeği.

Şu an adına dünya dediğimiz, hayat dediğimiz ve sizin için tamamen yabancı bir yerdeyiz.

Bizim için sıradan, alışılagelmiş her şey, sizin için yeni bir ders konusu olacak. Sizin olduğu kadar bizim de. Biz de sizinle beraber tekrar yaşayacak, tekrar hissedeceğiz, karıncanın adımlarını, kuşların kanatlarını, yağmur damlalarının serinliğini.

Siz soracaksınız, biz cevaplayacağız. Her bir cevabımız yeni sorulara kapı açacak.

Hayatı sizinle beraber yeniden keşfedeceğiz.

Belki zannettiğimiz kadar zeki, bilgili, güçlü olmadığımızı fark edeceğiz.

Belki o cevapları beraber araştırıp bulacağız.

Belki gün gelecek, yer değiştireceğiz: Biz soracağız, siz cevaplandıracaksınız.

Önce biz sizin elinizden tutacağız, düşmeyesiniz diye, sonra siz bize destek olacaksınız.

Önce biz size sığınılacak liman olacağız, sonra biz fırtınalardan size sığınacağız.

Hayata şimdiden hoş geldiniz…