Gençlik işte

Her şeyin doruğu derler ya

Tam öyle işte

Sevmekse en deli biz severiz

Ne de olsa delikanlıyız

Belki sözdeyiz ama

İstesek özde de oluruz.

Ama sadece sözde olmuşuz

Bir kavga varsa ortada

Ne sağ tanırız ne de sol

Kavganın tam ortasına atlarız

En deli biz dövüşürüz

Sonra da bunu gururla sunarız

Keşke kavganın değil de sevginin ortasına atlayabilseydik

Yunus olabilseydik keşke

Keşke kavganın değil de gönüllerin adamı olsaydık ama nerede?

Kavga varken sevgi bizim neyimize?

Dedik ya delikanlıyız

En deli kavgayı biz ederiz.

Sevmekse en deli biz severiz.

Sonuna kadar da sağdığızdır sözümüze

Arabesk şarkılarla kendimizden geçiyorsak eğer

Değmeyin o zaman keyfimize!

Meydan da okuruz en deli seven biziz diye

Delikanlıyız ya, her şeyin en delisi bizde.

Ama keşke Mevlana olabilseydik

Doğru olabilseydik hem sözümüzde hem özümüzde

Sevseydik ama önce O’nu sevseydik

Her şeyde onu görüp, anabilseydik.

Delikanlı olana kadar serinkanlı olabilseydik

Ama nerede?

Biz her şeyin en delisini yaparız

Ne de olsa delikanlıyız.

Savaş mı var? Hemen oradayız.

Biri yan mı baktı? Alnını karışlarız.

Ağabeylerimiz ne derse biz onu yaparız

Ama keşke yapmasaydık

Yavuz olabilseydik keşke

Mısır’ı Şam’ı almasak bile

Kırdığımız gönülleri alsaydık

Doğudan batıdan, kuzeyden güneyden

Tüm insanlığı kucaklasaydık

Savaş mı var? Orada olsaydık

Ama savaşan değil

Gönül alan bir nefer olsaydık.

İşimize gelmedi mi yakar yıkarız

Ters giden bir şey olursa el koyarız

Gözümüz mü döndü? Göz kırpmadan vururuz

Övünmek gibi olmasın ama

Tuttuğumuzu kopartırız

Yaparız tüm bunları ne de olsa delikanlıyız

Bunları yaparken de birilerinin gönlünü fethederiz sözde

Keşke birilerinin değil, herkesin gönlünü fethedebilsek

Fatih olabilseydik keşke

Her gönül bizim için İstanbul olsaydı

Fatihi tek, fethi zor olsaydı

Her gönüle FATİH damgasını vursaydık

Ama gönüllerle işimiz olmaz bizim

Ne de olsa delikanlıyız!

Hoşgörü kelimesi ruhumuza işleseydi keşke

Kızgın Arap çöllerine inen nur gibi

Gittiğimiz yere ferahlık götürseydik

Sevgiyle muhabbetle karşılansaydık her yerde

Ne gerek var değil mi bunlara?

Delikanlıyız ya işte.

Ey biz delikanlılar!

Nerede kaldı sevgimiz

Nerede kaldı ortak varlığımız

Nerede unuttuk hoşgörüyü

Kimden öğrendik sömürüyü

Kimden gördük ikiyüzlülüğü

Keşke, ah keşke yitirmeseydik özümüzü

Bir Yunus olsaydık da

Dosdoğru olsaydık odun parçası gibi

Bir Mevlana olsaydık da

Yansaydık aşk ateşi ile

Bir Yavuz olsaydık da

Yeri gelince sert yeri gelince yumuşak huylu

Keşke Yavuz olabilseydik ama nerede?

Fatih olsaydık ya da

Gönülleri fethetseydik

Muhammed ahlakıyla ahlâklanıp

Parmakla gösterilseydik

Ama ne gerek var değil mi bunlara

Delikanlıyız işte. Yetmez mi ya?

Ama biz delikanlı da olamamışız

“Kan” ı bırakmışız bir kenara

Ortada kansız bir divane gibiyiz

Yaşıyoruz ama nedenini bilmeden

Toprağa basıyoruz ama bilinçsizce

Hala uyanmayacak mıyız dostlar?

Hala silkinmeyecek miyiz?

Yoksa yine böyle yaşamaya devam mı edeceğiz

“Kan” ı olmayan delice?