Global dünyada kapitalist ekonomi ve çok kazanma hırsı, toplumu tüketim bağımlılığına sürükledi. Bu felsefeye göre insanlar çok çalışacak, hızlı ve sadece kendisi için yaşayacak, bunun içinde sürekli tüketecektir.

Erhan Aygün

Görsel ve yazılı medya, diziler, yarışmalar, eğlence yerleri bu hayat felsefesini desteklemektedir. Bu her anlamda tüketme çılgınlığı bizi nereye ulaştıracaktır?

Acaba hayatımızı sonsuz var oluşla taçlandırmak için ne yapmalıyız?Bu parantezi gene gençlerle açmaya çalıştık. Buyurun bakalım, hep beraber.

Sorular

-Medeniyet ve teknoloji günaşırı yeni bir ürün sunuyor bizlere. Bunu da yeni bir ihtiyaç olarak servis ediyor. Bu ihtiyaçların artması sizi nasıl etkiliyor?

-Hayat politikanızı “yemek için yaşamak” üzere mi, yoksa “yaşamak için yemek” üzerine mi kurmak istersiniz?

-Dünyada ve çevremizde aç insan olduğuna inanıyor musunuz? Bu manada “Komşusu açken tok yatma... ” sözünden ne anlıyorsunuz?

-Genelde gelişmiş ülkelerin milletleri öncelikle eşdeğer ürünlerde kendi ülkelerine ait yerli malları tercih ederler. Bizde ise “yerli malı haftası” gibi, okul hayatımızda başlatılan özendirmelere rağmen ithal mal özentisi var. Bu çelişkinin sizce nedeni nedir?

-Gençlerin milli ekonomiye katkıları nasıl olabilir?

-Gençlerde hazıra konmuşluk hissi mi var?

Erhan Aygün (Üniversite Öğrencisi)

-Kolaylaşıyor bence. Mesela eskiden bir konuda özet bir bilgiye ulaşmak için kütüphanelerde günlerimizi harcardık, ama şimdi internet aracılığı ile hemen her şeyi hızlı bir şekilde öğrenebiliyoruz.

-“Yaşamak için yemek... ”  iş olmadan, aş olmaz bence.

-Evet muhakkak var. Hayatın devam edebilmesi için muhakkak tezatların olması gerekir.

-Kendi isteklerimize karşılık veremediğimiz için başka ülkelerin mallarına gözümüz kayıyor. Elimizdekilerle yetinmeyi bilmediğimiz için de hazıra konmaya alışıyoruz ve böylelikle artık her şeyi hazır bekliyoruz. Üretimimiz duruyor.

Tuğba Tuncel (Tekstil Öğrencisi)

-Evet zorlaştırıyor diye düşüyorum.

-“Yaşamak için yemek” insan doyduğunda mutlu oluyor, karın tokluğu insana mutluluk verir bence.

-Evet kesinlikle, birçok kişi komşusunu düşünmüyor artık. Betonerme hayat, insanların kalplerini de betonlaştırıyor.

-Özenti işte… Aslında kendi ürünlerimiz daha sağlıklı, ama yurtdışından gelen bir ürün bizim gözümüzde daha değerli oluyor nedense. Bu da Türk halkının bir yapısı olsa gerek, değiştiremeyeceğimiz bir özelliği...

Selin Taktakoğlu (Bilgisayar Öğrencisi)

-Zorlaşıyor. Yerine göre her hayatın bir zorluğu var.

-“Yaşamak için yemek” hayatı devam ettirebilmek için gıda almak gerekir. Her canlının gıdaya ihtiyacı var, Gıda olmadan yaşam zor.

-Evet inanıyorum ve görüyoruz da zaten. Bu cümleden çok anlamlar çıkarabiliriz tabiî ki. Bizim buradan çıkartacağımız en önemli ders ise; ne olursa olsun paylaşmayı, yardımlaşmayı unutmamız gerektiği.

-Yabancı ürünleri gözümüzde değeri olmayacağı kadar büyütüyoruz. Avrupalılara özentimizden kaynaklanıyor bence. Onlara benzemek için elimizden geleni yapıyoruz.

Murat Filizer (Bilgisayar Öğrencisi)

-Teknoloji işleri kolaylaştırdığı gibi de zorlaştırıyor bence. Her zorluğun bir güzelliği olduğunu söylemeden de geçemeyeceğim ama.

-O andaki psikolojiye göre değişir bence.

-Maalesef bu Türkiye’de göz önünde olan bir durum. Paylaşımın olması gerektiğini anlıyorum.

-Doğal bir şey bu özenti, her nefiste bir özenti vardır.

Burcu Can (Muhasebe Öğrencisi)

-Kolaylaşıyor. İletişimde bize oldukça yardımcı oluyor.

-“Yemek için yaşıyoruz”  bence, yaşamasak yemeyiz…

-Oldukça çok ihtiyaç sahibi var. Vurdumduymazlık yüzünden kaynaklanıyor hepsi.

-Bu özenti, geri kalmışlığımızdan, cehaletten ve eğitimsizlikten kaynaklanıyor. Eğer biz ülke olarak ilerleyebilseydik, bu tür özentilere yer vermezdik hayatımızda.

Melek Özüpekçe (Üniversite Öğrencisi)

-Hayır, katılmıyorum. Çünkü en azından şu an hayatımızda iletişimin hızlılığı bize zaman kazandırıyor.

-“Yaşamak için yemek.” Hayatımızın devamını getirebilmek için yemeliyiz.

-Muhtaç olan çok fazla kişi var etrafımızda, ama bencillikten kimseyi görmez olduk.

-Türklerin içinde bir yabancılık sevdası var gidiyor böyle… Nedir bu sevgi anlaşılmış değil. Yabancıların göze hitabı çok güzel sanırım. Biz de onlara benzemek için onların kullandıklarını kullanıyoruz. Bu özenti ülkemize zarar veriyor. Şu an kendi üretimlerimize değer vermiyoruz.

Ece Lale-Ayhan Boz (Muhasebe Öğrencisi)

-Gayet iyi. Hayatımızın akışı daha çok hızlandı. Kısa zamanda çok iş yapabilme şansını yakalıyoruz.

-“Yaşamak için yemek.” tabiî ki iş olmadan aş olmaz.

-“Komşu tavuğu kaz görünürmüş” onun gibi bence. Kendi üretimimiz gözümüzde küçük kalıyor, dışarıda olan bir ürün bize daha güzel görünüyor. Aynı ürünler olsa dahi…

-Okuyacaksın, çalışacaksın, üreteceksin, ekonomiye katkıda bulunabileceksin. Gençler biraz daha sabırlı ve inançlı olmalı ki, katkıda bulunabilsinler.